Start
Airplane
Duiker v/h Jaar
Foto Flash
Foto v/d Maand
herinneringduik
in Memorium
Links & Sponsors
Mil.Begraafplaats
Onderwaterfoto's
Safarifoto's
Smoelenbord
Videoclip
Vondsten
Weerpagina
Wrak-Liften
Wrakkenkaart

 

14 Mar 2010

HET LAATSTE D.D.C. NIEUWS !!!!!!!!!

Zaterdag 27 februari was het weer eens tijd voor een stay over safari. Tenten werden gepakt, verbindingsapparatuur, de foerage en niet te vergeten de duikspullen. Na de voorverkenning in januari hadden we besloten dat Playa Hunku de meest geschikte plek is. Om 11 uur was het verzamelen geblazen bij Martha Koosje, Dive Center Curacao, waar Rob en Patricia Botbijl de scepter zwaaien. Tijdens de koffie werden nog wat zaken gedaan en kregen we van Patricia een verdomd handig foldertje over de Lionfish (oftewel Koraalduivel) met een paar hele lekkere recepten hoe die vis klaar te maken. Volgens Rob Botbijl heeft de vis een sterke smaak, maar is heel lekker. Foldertjes zijn beschikbaar bij Dive center Curaçao.
Willem van Geel was een weekje op het eiland ter voorbereiding voor de terugkeer van hem en zijn gezin in juni dit jaar. Willem is drie jaar weggeweest en stond te wachten bij de""oude" verzamelplek. Na kort in de comms te zijn geweest sloot ook hij zich aan de expeditionaire groep. Helaas was Mark geveld door de griep, maar ja een militair lichaam herstelt vanzelf, dus dat komt wel goed.
Onder aanvoering van Nico ging de trein rijden. Bij aankomst op locatie is het altijd een drukte van belang. Als mieren krioelen de leden van het team over strand, maar altijd op geordende wijze. Het strand werd veilig gesteld, de comms en de verblijven opgezet en dan te water. Tijdens de duik ging de walploeg op verkenning in de naastgelegen salinas, die door het gebrek aan regen de laatste weken, kurkdroog stonden. Het doel was hout te vinden voor het noodzakelijke vuur die nacht. Het houdt de wilde beesten weg en de mannen warm. Hout genoeg. Na de duik was het met de pick up en de sprokkelploeg op pad. Zo'n motormaaier komt dan goed van pas (overigens er werd alleen dood hout gesprokkeld). Loet bewees dat we in onzekere tijden altijd op zijn zendkwaliteiten kunnen rekenen. Hij maakte met een magere spriet contact met zowel Frankrijk als Japan (jaja). Dus wij maken ons geen zorgen. Niet geheel onbelangrijk wapperde de Sapu Fuma vlag na een lange afwezigheid weer op een strand. Voor de niet Papiamentstalige onder ons en zij die nieuw zijn. Sapu Fuma staat voor Dronken Kikker. Afgekort is het SF, en die afkorting kennen velen.
Daarna happy hour, waar weer veel sterke verhalen en goede herinneringen werden opgehaald. Nico is nog duidelijk nog niet over het "Anita Witzier" syndroom heen. Tevens werden de uitstekende kwaliteiten van de Nice Forces besproken en de mogelijke uitbreiding, nu het in het Caribisch gebied allemaal wat spannender lijkt te worden. Uiteraard kunnen wij op deze site daarover niet in detail gaan. Na het happy hour vertrokken Nico en Willem. De vuren werden opgestookt en het eten bereid. Een echte internationale keuken. Na het eten verzamelden de "stay-overs" zich rond het vuur, waar als eerste de stoel van Nico het vuur op ging. Dat begint toch wel een beetje traditie te worden. Sterke verhalen, biertje, rum. U kunt het wel invullen denken we.
Rond een uur of tien hielden Kees, Henk en Krik het voor gezien. Loet en Rob bleven achter bij het vuur. Het hout begon nu toch wel een beetje op te raken. Maar zoals altijd denken we altijd in oplossingen en niet in problemen. Bij een korte rondblik over het kamp ontdekten we de klapstoel van Kees. Die zag er stevig uit. Mooi droog hout. Dus.... Daar ging ie dan. Dat hield het vuurtje nog een uurtje bezig. Maar dan? Erop uit met de machete. Het was volle maan dus genoeg zicht, zoveel zelfs dat de nachtkijker in de tas kon blijven. Zo hielden we het nog tot een uurtje of 12 vol, maar ook daarna zochten zij hun Cabela's op (het testbericht komt ook op de site).
De volgende morgen om half 7 was het reveille. Kees was enigszins verbaasd dat hij zijn stoel niet kon vinden, maar dat was snel duidelijk. Het strand krioelde van de Heremietkreeftjes. Mooi om te zien. De resten van het vuur waren nog zo heet dat er nog ruim eitjes, spek en hamburgers gebakken konden worden. Zelfs koffie zetten lukte nog met gemak. Na het ontbijt hing de duikploeg om en gingen om iets over achten het water in. De walploeg nam een biertje en ving aan met het opruimen van Kamp Sapu Fuma. Bij terugkeer van de duikers werd na nagepraat en iedereen was het er over eens dat dit weer een succesvolle operatie was. Om 10 uur was het "op de paarden" en werd de tocht naar huis aanvaard.
 

Rob

Hieronder komt later het Testrapport van de snurk tentjes

Test report Cabela’s Stay Over Safari Tent

For the simple reason we as DDC have an increasing number of English speaking members and Nice Forces in the US (Hawaii, several parts on the mainland) and the UK (the UK Sniper Team) and the fact we Dutchies speak 6 to 7 languages (not one well, but who’s counting) this report is in English.
Since we are planning a strong increase in Stay Over Safaris this year, Loet investigated the internet for a comfortable and easy tent. From his research the Cabela’s Tent Cot came out as the most favorable alternative. After years of camping on the floor (with the “not so” self inflatable Swiss Gear airbed) and a sleeping bag also from SwissGear, being harassed by mosquito’s, praga’s, wimpiri’s (very little, local flying and biting SOB’s) and some fellow members of the DDC, Loet and I decided we wanted to try out the Cabela’s Tent Cot.
First the tent itself. It’s easy to put op. It features a double tent. An inside tent with double “doors” with impenetrable mosquito- and other flying and biting nuisance-nets, fixed to the frame. And an outside tent which keeps the rain away, which is easily installed over the inside tent.
Inside, the tent has convenient stow away nets and even a cup or beer can holder (this last item increased convenience is much appreciated for especially the DDC users). The tent is spacious and even has room enough to stow your back pack and rifle.
Although the first test was done at our homes and not in the rugged outdoors of the island, we wanted to add a realistic touch to the test, regarding the consumption of Polar Beer and Cacique Rum during our safaris. So after a case of Polar and a bottle of Cacique we went into the night on two different locations, Loet’s porch in Suffisant and Rob’s porch in Bottelier. Loet’s location being known for barking dogs and Rob’s porch for the very strong trade winds on top of the hill.
The tent mastered the test beautifully. Comfort all the way. The earlier mentioned “self” inflatable Swiss Gear airbed added at least the possibility of the use of the pillow. There is nothing wrong with the Swiss Gear sleeping bag, which was warm enough. Noise reduction isolation is, according to Loet, a feature that can be improved. But then again there are not so many barking dogs in the “mondi”. I (Rob) added some comfort by stowing an emergency light (see picture) in one of the nets.
The night went smoothly and my wife was so happy spending a night without snoring she surprised me with a fresh orange juice the next morning. I hope I am not banned from the master bedroom. But then again the Cabela’s Tent Cot nearly made me cancel my rent for the house.

Rating on a scale of 10: 9 (no 10 because of the lack of noise reduction isolation).


We hebben op zaterdag 23 januari de eerste Safari van het nieuwe jaar gedaan, een groot succes en na een mooie duik van ruim 50 minuten wat het tijd voor een versnapering. Zoals beloofd heeft het " Engelse Sniper Team ",  de maaltijd verzorgd, Thai curry chicken !!!!, dat dit voor een enkele wat aan de hete kant was mag niets af doen van de kwaliteit, gewoonweg heerlijk!!. Natuurlijk was er een " shooting competitie tussen het team van de DDC en het Sniperteam. Deze werd overduidelijk gewonnen door onze Engelse vrienden. Zij werden door Rob dan ook voorzien van een mooie medaille. Hierna werden onze vrienden " ingewijd " tot de vele geheimen van de DDC, waaronder nachtelijke verkenningen op Oostpunt en Bullenbaai, deze ietwat " puntige " ceremonie vond dus ook plaats op onze duikplek te Playa Hunku. Een mooi gebeuren en wij zijn weer twee volwaardige leden rijker, die met trots hun " onderscheiding" dragen.


Op donderdag de 26e november heeft de DDC een herinnering duik gemaakt in de Caracasbaai, dit om Chaib te gedenken die 3 jaar geleden aldaar is verdronken. Aansluitend hebben een zeer geslaagde BBQ gehouden die door Ton Bakker was geregeld.

 


Op 14 Nov 2009 heeft de DDC weer een duik safari gemaakt, nu was de locatie Playa Hunku, we waren met 9 man waaronder twee " Britse" gasten. Een mooie duik gemaakt en alleen Mark dacht te duiken zonder tank, maar volgens mij is er maar een op dit eiland die dat kan en die heet geen Mark. Na de duik hebben Mark en Loet een " LIFE " kook demonstratie gegeven door " spaghetti a la Mark" te maken, deze werd door iedereen zeer gewaardeerd , dus voor herhaling vatbaar. Ook werden de schietvaardigheden beoefend, Rob had voor deze gelegenheid zijn "air gun " meegenomen en er werd druk geoefend. Het resultaat was dat wij bij nader inzien niet bang hoeven zijn voor een eventuele aanval van Britse zijde. Hoe zat dat ook weer met het " dominante" oog?? Ik denk dat wij dit maar eens aan Anita W moeten vragen!!!! Dat wat later op de dag het zicht enigszins vertroebelde bleek nadat Henk een drijvend object aanzag voor een schilpadden kop. Al met al een geslaagde Safari.


Op speciaal verzoek van Nico, heeft de DDC afgelopen zaterdag op Porto Marie een staalkabel aan het vlot gemaakt en een zware ketting gelift. Dat de DDC haar mannetje / vrouwtje staat trekt natuurlijk niemand in twijfel. Onder hevige regenbuien en donder en bliksem, hebben we de klus op een haar na kunnen klaren. De ketting zat wat tegen, maar dit wordt natuurlijk asap opnieuw gedaan. Na de klus was het erg gezellig vertoeven bij het restaurant, waar onder de deskundigen onder ons een " Belgisch" biertje werd getest, met unanieme stemmen is deze door de leden van de DDC goed gekeurd. Al met al een super gezellige dag en hieronder staan een aantal foto's.

Loet

 

 


Ingezonden door Rob van Reusel

Op stille zaterdag (de dag tussen goede vrijdag en eerste paasdag, voor deze gelegenheid een wat ongelukkige naam) 11 april vertrok de expeditionaire groep van de DDC voor een stay-over safari richting Banda ‘bou. Onze eerste bestemming zou Pos Spañol zijn, maar omdat er tijdens het paasweekend wel meer eilanders gaan kamperen werd uitgeweken naar een minder voor de hand liggende plek, namelijk Bullenbaai. Verzamelpunt was, zoals inmiddels bekend, Martha Koosje. Stipt 1400 uur vertrok de colonne richting St. Willibrord. Voor St. Willibrord werd afgebogen langs de zoutpannen richting kust. Door de overvloedige begroeiing en het feit dat met name de Land Rovers open zijn was het weer duiken geblazen voor de naar binnen zwiepende pika struiken e.d. Zoals gepland arriveerde de groep om 1430 uur op de plek waar het bivak zou worden opgezet. Mark had pallethout meegenomen voor het kampvuur, dat met enkele handige bewegingen met de motorzaag in stukken werd gezaagd. Ondertussen maakte de rest van de groep het bivak in orde en werden de voorbereidingen voor de duik getroffen. Duikers te water en walploeg op post. In de verte ontwaarde de walploeg een witte pickup die in onze richting kwam. Na een positieve ID van het voertuig bleek het om dat van onze Generaal Nico te gaan, die de verrichtingen van zijn mannen van de “Nice Forces” kwam inspecteren. Uiteraard was hij daarbij in gezelschap van de clubmascotte Belske. Inmiddels was de duikploeg weer boven. Onze Kees bereikte de memorabele leeftijd van 70 jaar een dag eerder en daar werd uitgebreid bij stil gestaan. Na toespraken van de generaal en de voorzitter van de feestcommissie Henk (die ons met zijn helm en zonnebril wel heel erg deed denken aan een discogroep uit de jaren 70) werd de toost uitgebracht. Voor deze gelegenheid gezonde verse kokosnoot rum. Henk wist te vertellen dat hij enkele exemplaren van de zeer zeldzame Rumpalmboom (Latijns: Cocos Nucifera Caciquense Venezolano). Deze boom produceert noten waarin de rum al in verwerkt is. De flora-kenners onder ons en SAS Survival specialisten roemen al jaren de geneeskrachtige werking van dit vruchtensap. Een van de redenen waarom deze boom nu op de lijst van beschermde plantensoorten staat. De kokosnoot werd door Henk met enkele vaardige slagen met de parang onthoofd. Aangezien teveel kokosnoot constipatie kan veroorzaken werd snel weer overgegaan op de gebruikelijke consumpties.

De middag werd verder doorgebracht met het ophalen van herinneringen, sterke verhalen en het idee geopperd om een reality-soap van de DDC te gaan opnemen. Hier viel de naam van Anita Witzier als meest favoriete presentatrice. Met name haar sterk ontwikkelde interviewvermogen gaf de doorslag (yeah right). Wij gaan contact opnemen. Inmiddels begon het te schemeren en het vuur werd flink opgestookt voor de warme hap. Na de maaltijd gingen de flessen weer rond. Kees wist nog te vertellen dat je vuur het best aanmaakt met kerstbomenvet. Wij vinden het altijd fijn als deze technieken gedeeld worden. Het was nog lang onrustig in het bivak maar om half een viel voor de meeste toch het doek en zocht iedereen zijn slaapplaats op. Dat Rob zijn slaapplek enigszins ongelukkig had gekozen bleek toen Kees met een koprol (en een geweldig valbrekend vermogen) over de slaapzak struikelde. Onder wat gemompel trok Kees op blote voeten (niet echt aanbevelingswaardig) richting het voertuig van Mark om wat oude rum weg te brengen. Overigens liep het voertuig daarbij geen schade op. De volgende morgen om 0700 uur was iedereen weer fris en monter. Kees had geen noemenswaardige blessures overgehouden aan zijn escapades. Laat u, lezer dezes, overigens nooit wijsmaken dat er muggen zijn op Bullenbaai. Dat is gewoon niet waar. Het vuur werd opgestookt en aangezien het Pasen was werd menig ei door het kanaal geduwd. Om 0830 uur werd het bivak opgebroken en de weg naar huis teruggevonden. We kunnen weer terugkijken op een fantastische safari waarbij de leden van de Nice Forces hun recuperend vermogen weer tot de limiet hebben getest. De achterblijvers kunnen gerust spijt hebben. Fijne paasdagen!

 


Op donderdag 19 maart 2009 heb ik Edith Rodriguez de hoogste onderscheiding van de DDC mogen opspelden, Edith duik sinds 1988 bij , wat nu de DDC is, met ons mee. Beste Edith wij hopen dat je dit nog tot in lengte van jaren mag blijven doen.

Loet

 


Afgelopen zaterdag hebben we weer een duiksafari gemaakt naar San Juan, erg gezellig maar met weinig mensen. We hopen de volgende keer met wat meer leden aanwezig te kunnen zijn. In april gaan we een late afternoon duik maken met een overnachting op Pos Spanol. Mark heeft weer eens aangetoond over meer kwaliteiten te beschikken dan alleen radioamateur, we hebben heerlijk gegeten van de lomito en " home made " nasi. Een grote aanwinst is de nieuwe " all terrain " koelbox die de DDC heeft aangeschaft, er is zelfs iemand van de club die hierin begraven wil worden!!!. Dat wij als duikers wel eens wat vergeten mag duidelijk zijn, maar voor een snelle vervanging van een loodkoppel moet je bij Henk zijn!!!.

 

 

 


Het nieuwe jaar is weer en laten we hopen dat er weer regelmatig trips worden gemaakt, het begint er op te lijken dat we een beetje indutten en dat kan toch niet waar zijn, we hebben tenslotte een naam hoog te houden. Krik heeft een paar onderwater shots gestuurd die ik hieronder zal plaatsen en tot mijn grote verbazing is "Neptunes" ook weer boven water.

 


Op 14 september verzamelde de expeditionaire groep van de DDC om 7.15 uur zich op de steiger van Cabana Beach (voormalig Kontiki). Aanleiding was een safari met de supersnelle catamaran Jonalisa naar Klein Curacao. Om 9 uur lagen we voor de kust van deze zandplaat en maakte de duikgroep zich klaar. Om 10 uur werd de groep gedropt en zoals geplanned waren ze stipt om 11 uur weer allemaal terug. Dus niet 16 uur later.
 
Inmiddel was door de bemanning een voortreffelijke lunch voorbereid en die vloog er wel in. Om een uur of 3 werd de terugtocht begonnen. Tijdens de terugtocht was het free-bar, waar de leden ook hun andere kwaliteiten konden laten zien. Om 5 uur lagen we op schema weer aan de steiger. Een fantastische dag. Een woord van dank aan de bemanning van de Jonalisa.

Rob

 


Normaal gesproken besteden we op de site geen aandacht als er een lid jarig is, maar Krik heeft de mijlpaal van 65 bereikt dus vandaar dit nieuwtje...

Op 15 juli jl. vierde onze Krik zijn 65ste verjaardag. Omwille van dit kroonjaar hebben we met de DDC op 17 juli een herinneringsschild aangeboden. Onlangs werd Krik door een onverlaat niet geheel vrijwillig van zijn visspullen afgeholpen. Bij de DDC hebben we bijna overal verstand van, maarrrrr visspullen? Krik kreeg daarom een gevulde envelop zodat hij zelf een keus kan maken.
 
Hilde had gezorgd voor overheerlijke loempia's die vlot hun weg vonden. Onder het genot van bier en rum uit ons zuidelijke buurland werden er nog een paar gezellige uurtjes aangeplakt. Op naar de volgende 65!


 


Ingezonden door Rob van Reusel

Aangezien er toch al zoveel onzekerheden in het leven zijn en de leden van de DDC zo langzamerhand toch enige regelmaat in hun leven wel plezierig vinden is de 2de zaterdag van de maand onze vaste “safari zaterdag”.

Niet dat we daarmee onze flexibiliteit verliezen want we zijn natuurlijk de beste. Qua Patet Curacao inzetbaar (“waar ook ter Curacao” in potjeslatijn).Zoals gebruikelijk verzamelen om 11 uur bij Martha Koosje voor een bakske koffie en de intel-rapporten tussen donderdagavond en zaterdagmorgen door te spreken.Onze Loet had reeds laten weten met het verbindingsmateriaal de voorverkenning te doen, waarbij hij tijdens zijn rit en passant ook nog contact had met de Amerikanen.
Alle seinen stonden op veilig dus gana met die banana. De voertuigen stonden opgelijnd, clubmascotte Belske aanwezig en in kolonne ging het richting Pos Spanjol.Daar aangekomen werd het terrein zekergesteld en gingen we in rondom. Lex heeft voor de zekerheid het gebied met een sweep nog gescanned op mogelijke afluisterapparatuur of verborgen camera’s.  Er werd niets gevonden, dus onze privacy gewaarborgd. Want we willen ook weer niet te nadrukkelijk aanwezig zijn op het eiland.De duikspullen werden gereed gemaakt, de zetels geplaatst en de vuurplaats aangelegd. We hebben bij de DDC zo langzamerhand niet meer genoeg aan een wok dus een tweede kwam te voorschijn. Wat een fantastische organisatie….Dé DDC.

The elite within the elite!Om 1200 uur (1600 Z) werd door Nico het sein veilig gegeven en de duikers vertrokken. Loet en Rob (voor deze dag de snorkelverkenploeg) hebben de kustlijn nader bekeken maar vonden geen bijzonderheden. Ondertussen ging de walploeg aan de slag met sterke verhalen en werd de toestand in de wereld en met name op ons eiland besproken. Na een uurtje waren de duikers terug van hun verkenning en Mark wist te melden dat er geen obstakels meer waren om de wok(ken) ter hand te nemen. Er werd door Henk en Krik tijdens de duik zelfs een schoenmakerskreeft waargenomen. Geen idee hoe dat er uitziet, maar Loet wist ons te vertellen dat hij herkenbaar is door een leest op zijn rug. Zo leer je iedere keer weer.Inmiddels had Jeroen een vuurtje aangelegd en kon meesterwokker Mark aan de slag. Een fantastische Mexicaanse maaltijd (met sla en wraps, het moet niet gekker worden) was het resultaat. Met een ijs en ijskoude Polar fietste dat er wel in.

Ook de onderscheidingencommissie had niet stilgezeten en onze jongste duiker Jeroen kreeg de duikerspeld door Nico op commandowijze in de borst geslagen.

Kortom weer een fantastische dag aan en in de baai


On Thursday June 5 we said goodbye to our member Chuck Olson. After one intensive year of diving with DDC Chuck is leaving Curacao for Hawaii.
Our General and Commander Ashore Nico presented him the plaque on behalf of all members of DDC. As is the case with DDC "you can check out anytime you like, but you can NEVER leave". We wish Chuck loads of success on his new island.


 

DDC Safari 12 april 2008

Zaterdag 12 april 2008 was het weer eens tijd voor een safari. Helaas moest door de ruwe zee en het ontbreken van een van de kapiteins der vaartuigen (hij was op een geheime missie) afgezien worden van een trip naar Klein Curaçao. Daarom werd verkozen onze trip naar een geheime lokatie te verplaatsen ten westen van ons eiland.Zoals gebruikelijk 11 uur verzamelen bij Wout van Martha Koosje. Vandaar ging het in kolonne naar de stek.We moeten nog even werken aan de briefing na de voorverkenning, want onderweg bleek een gedeelte van de weg naar Westpunt afgezet te zijn en moest de route verplaatst worden langs St. Willibrordus.

Een prachtige dag aan de baai met een mooie duik. Het viel meteen op dat de dames mee waren. De bevoorrading van die dag bleek een hoog vitamine-gehalte te hebben. Radijsjes en druiven??? Maar wel lekker. Ik meen zelfs een salade met iets wat op worteltjes leek gezien te hebben. Onze waarnemingen warden daardoor ook meteen een stuk scherper. Ook Mark met de inmiddels onafscheidelijke wok wist weer een fantastische veld-rijst-maaltijd te bereiden. Het recept blijft geheim.

Tijdens de duik hebben de beide walkapiteins in hun functie van onderscheidingscommissie in al hun wijsheid besloten Mark een onderscheiding te moeten toekennen. We weten niet precies waarvoor, maar hij verdiende hem wel als actief lid van de club.

Het werd omstreeks een uur of half 5 tijd om op te breken. Gedurende de dag had het VN-voertuig van Henk startproblemen. Hij zoog lucht aan of zoiets. Dat gaat deze walkapitein boven de pet, dus ik heb het maar aan de techneuten overgelaten. Ook zij haalden hier hun Waterloo en stond er niets anders op het voertuig achter de jeep van Nico te hangen en het zo te verplaatsen. Zo ging het konvooi richting Martha Koosje waar nog een klein sapje gedaan werd.

 


Zaterdag 15Maart hebben we weer een safari gemaakt naar Pos Spanol, mooie duik gemaakt en Krik heeft nog een paar onderwater foto,s gemaakt. Na de duik de bekende BBQ maar deze keer toch weer anders dan de voorgaande, Mark heeft gewokt en een heerlijke homemade mix met rijst gemaakt, het weer was geweldig, in ieder geval hebben we geen zeil nodig gehad om droog te blijven, natjes en droogjes in overvloed, dus we hebben genoten. Ter gelegenheid van mijn ( Loet ) verjaardag heb ik namens de DDC , door Nico een onderscheiding "opgespeld"gekregen , bij gebrek aan een T Shirt ,op de "commando" wijze.

Al met al een geweldig gezellige dag en op naar de volgen trip!

 


Zaterdag de 16e februari hebben we het gerepareerde vlot van Porto Marie weer op zijn plek gelegd, was een mooi klusje en viel toch wat tegen gezien de wind en stroming, gelukkig werden we door een lokale visser geholpen , die heeft ons een behoorlijk stuk gesleept naar de ankerplaats bij Porto Marie, op de terugweg de duik verder gemaakt en nadat we weer aan wal waren heeft Dolf een BBQ geregeld met lekker lomito, tevens hebben we afscheid genomen van onze Amerikaanse vriend Todd, die weer naar de US terug gaat, we hebben na een toespraak van Nico en Dolf een mooie herinnering mee gegeven voor op zijn bureau.


Het is nu 2 december en we hebben afgelopen donderdag een herinneringsduik gemaakt omdat het 1 jaar geleden was dat Chaib het leven liet tijdens het duiken. Dit in het bijzijn van Meralda en een aantal vrienden. Het was toch wel emotioneel, maar ook prachtig om dit te kunnen doen voor iemand die ons zo aan het hart heeft gelegen. De foto's staan op deze link.

1 december zijn we gaan duiken bij Pos Spanjol, de weergoden werkten niet erg mee, maar Mark had een voorziene blik en had een groot zeil meegenomen, dus we zaten in ieder geval droog met ons natje. Frans heeft weer gezorgd voor de inwendige mens en op uitstekende wijze de lomito gemarineerd. We hebben heerlijk gesmikkeld en genoten. Dolf spotte 2 grote tarpons, maar bij nadering waren deze snel uit het zicht verdwenen. Al met al heel gezellig deze dag. Hieronder nog een paar foto's.

 


Weer eens wat anders dan duiken, afgelopen zaterdag heeft de DDC een bijdrage geleverd om het eiland schoon te maken, natuurlijk niet het hele eiland want dat is onmogelijk, maar de route die meestal door toeristen wordt genomen om het eiland te verkennen. Dit alles in het teken van de "schoonmaakmaand September", die door de stichting Uniek Curaçao jaarlijks wordt georganiseerd, ook Yellow Tourism Solutions was met hun mensen aanwezig. We hebben de weg naar de San Pedro vlakte onderhanden genomen, 2 enorme vuilcontainers zijn gevuld met afval van mensen die te pas en te onpas hun afval langs de kant van de weg dumpen. Je vraagt je af waarom deze mensen niet beseffen dat ze daarmee de natuur te gronde richten en de toeristen een indruk geven dat ons mooie eiland Curaçao 1 grote afvalberg is. Gelukkig dat er vrijwilligers zijn die er anders overdenken en met hun inzet en enthousiasme dit weer opruimen. Hulde aan alle die hun steentje hebben bijgedragen, het viel niet mee, het was zwaar werken onder de hete zon, maar wees trots wat jullie hebben gedaan voor de natuur van ons mooie eiland Curaçao.

 

 

DDC in aktie…….. Schoonschip!

Zaterdagmorgen 15 september 2007 om 8 uur moesten we ons melden op de parkeerplaats van de Freezone Hato voor Aktie Schoonschip. Vrijwilligers van Stichting Uniek Curaçao, Yellow Jeep Tours en 4 man van de DDC (Mark de Hoo valt een beetje tussen het wal en het schip als Yellow én DDC) en nog 2 ongebonden en ongedwongen vrijwilligers meldden zich aan. Naast Mark waren Harry, Loet, Jeroen en ondergetekende namens de DDC aanwezig. Totaal aantal mensen ongeveer 15. Viel me eerlijk gezegd nog een beetje tegen, gelet op de oproep die ook nog via de radio was uitgegaan.Door Selikor (die verder schitterde door afwezigheid) waren er 2 20 kuub containers geplaatst op de toegangsweg naar de vlakte van Hato.Aan de slag! Binnen 2 uurtjes hadden de 4 DDC-ers een container vol (20 kuub) met een verzameling wasmachines, televisies, ca. 500 bierflessen, dooie honden en verder onbeschrijflijke bende.

De andere ploeg had de aan hen toegewezen container nog niet vol. Aan de ene kant omdat er in het aan hen toegewezen gebied wat “minder” afval lag, aan de andere kant omdat wij nou eenmaal de beste zijn, om met de woorden van Nico te spreken.

Besloten werd om om 10 uur een pauze in te lassen. In de tussentijd hadden de mensen van Yellow Jeep Tours, als een echte fourier, de tent opgezet en was inmiddels ook de veldkeuken opgezet. De jugs met ijskoude Polar stonden gereed. Inmiddels was ook ons “Hoofd DDC ijzerwarenafdeling” in de persoon van Henk Krediet gearriveerd om morele ondersteuning te bieden. Bloed kruipt waar het niet gaan kan en Henk kon het ook niet laten om ook, ondanks medisch advies van Harry, een duit (afval) in het zakje te doen. Als je om je heen kijkt heb je een beetje het idee dat je aan het vechten bent tegen de overbekende bierkaai. Maar goed, als je niks doet wordt het alleen maar erger.

Container 1 was dus vol en container 2 had nog ruimte (ca. 10 kuub). Besloten werd om na de pauze om half 11 met de voertuigen met aanhanger naar het begin van de route te gaan om daar nog een “sweep” te maken. Dat hebben we geweten….

Twee grote aanhangers vol hebben we weten zeker te stellen. Het aantal dode honden en pups bleek hier nog groter. De lucht was om te snijden en om half 12 stond het kokken nader dan het lachen. De geur was onhoudbaar. Dus terug naar container 2 en afstorten die handel. Daarmee was container 2 nu ook geheel gevuld. Maar  helaas stond de container boven de wind ten opzichte van de BBQ-tent en nog geen vrachtwagen om die bak met krengen op te halen in zicht. Maarrrr daar aan de kim verscheen de grote blauwe verschijning van de wagen. Bestuurder Bob (ons allen bekent als de wederhelft van onze Johanna) gehuld in DDC shirt stuurde het voertuig behendig voor de container en verplaatste het gevaarte uit de wind.

Om 12 uur hebben gezamenlijk gegeten en onder het genot van biertje de ochtend doorgenomen. Waarbij Loet nog enige uitleg heeft gegeven over de duiksport.

Op de weg terug, om een uur of 2, begaf de “timing belt” (geen idee waarom zo’n ding in een voertuig zit, laat staan waar het zit) van de LaRo van Mark het. Loet sleepte hem naar de parkeerplaats. We hebben nog een beetje quasi intelligent naar de motor staan kijken. Maar omdat we ook geen idee hadden (Loet en ik al helemaal niet) waar we naar moesten kijken werd de roadservice gebeld. Ik heb van Mark begrepen dat het allemaal goed gekomen is. Bij thuiskomst belde de generaal in eigen persoon op om zich op de hoogte te stellen van de hele operatie. Nico bedankt voor je oprechte betrokkenheid! Ook kwartiermeester Ton Bakker bedankt voor je getoonde interesse. We weten waarom jullie er niet bij konden zijn, maar weten ook dat jullie het volgen.

Mannen en Vrouwen aanwezig: “A bloody good job!”

Rob


Op zaterdag de 14e juli hebben helaas afscheid moeten nemen van Willem van Geel, Willem heeft 3 jaar bij de DDC gedoken en was een klasse buddy, de steun en toeverlaat voor onze "oude" Kees. Willem jammer dat je geen kruik hebt gevonden maar op onze zoektochten onderwater hebben we toch wel leuke dingen gevonden. De laatste duik was op San Nicolaas met een BBQ als toetje. Willem het ga je goed in Holland.


Ons lid van de DDC Krik Parrel is als eerste op Curacao in het bezit gekomen van een :Ankervergunning", dit betekend voor Krik heel veel.......hij hoeft zijn bootje nu niet aan een mangrovebos vast te maken.


Op 5 Mei weer een kleine safari gemaakt met enkele leden en Ghesa met haar vriend naar playa Largu, mooie duik en weer lekker geschroeid, als vanouds weer te veel eten, maar ja beter te veel als te weinig, Mark heeft een aantal foto's gemaakt en 1 daarvan staat op de pagina van de "maandfoto". Kolen voor de BBQ waren er wel maar ja.........de mannen moesten toch hun kapmessen uit testen !!!!!!!!!


Afgelopen zaterdag  14 april zijn we weer met een aantal duikers op pad geweest, de locatie was playa Hunku, nabij porto marie, mooie duik gemaakt en Krik heeft weer een paar foto's geschoten zowel boven als onder water. Het weer was geweldig en we hebben weer geweldig genoten van een koud sapje en hele grote lomito's, Dolf bedankt voor het regelen van de inwendige mens.


VLIEGTUIG TEWATERLATING TE PLAYA " KALKI "

Na weken van voorbereiding zoals het verkennen van een juiste locatie ( voorkomen van beschadiging aan het koraal ),  het plaatsen van ankers, hebben de leden van de DDC en medewerkers van Curaçao Industrial Diving, op zaterdag 24 februari een vliegtuig afgezonken nabij playa Kalki, dat dit een zeer mooie duiklocatie zal worden is zeker. Het koraal aldaar is mooi en na een aantal jaren zal verder aangroei en toename van vissen rondom het vliegtuig ervoor zorgen dat dit een favoriete duikspot zal worden. Dank aan alle mensen die hebben meegewerkt aan dit project, ook de mensen die foto's hebben gemaakt en op deze manier hebben bijgedragen aan het tot stand komen van een mooie pagina ( AIRPLANE )  vol met foto's. Het was een prachtige klus die bij velen nog mooie herinneringen zal oproepen.

NOOT: Voor mensen die zich zorgen maken om het onderwatermilieu, het vliegtuig bevatte geen schadelijke bestanddelen , alle vloeistoffen en schadelijke materialen zijn voordat het vliegtuig te water ging verwijderd !


Het nieuwe duikjaar 2007 is er, ik hoop dat het een goed en veilig duikjaar mag worden, zaterdag 20 januari gaan de duikers van de DDC duiken bij de directeursbaai, aansluitend een BBQ met sapje, dit zal ons eerste wapenfeit van dit jaar worden.


Door vele vrijwilligers van de KM, gepensioneerden, en leden van de DDC is de Militaire Begraafplaats op Curaçao grondig in ere hersteld. Een aantal lokale ondernemers hebben ook hun daadwerkelijke steen bijgedragen door het beschikbaar stellen van diverse materialen, veel dank daarvoor, natuurlijk geldt dat voor iedereen die op de een of andere manier heeft meegeholpen. Op de site staat een pagina die daar aan is gewijd. Sommige zullen zich afvragen waarom dit nu op een duiksite moet komen, maar gezien het feit dat de meeste leden van de DDC een Militaire afkomst hebben en wij onze doden eren is dit zeer gepast.

Allen  die hieraan hebben meegewerkt.........Dank voor uw toewijding en zorg hieraan.

Loet


Was nog even vergeten het duikverhaal van HAMRAK te vertellen, veel avontuur, afgebroken spiegels van voertuigen, bijna een "verdronken Jeep van Nico" en een super gezellige dag. Hieronder de foto's, die zeggen genoeg denk ik. Rob was tijdens het struinen langs de kant nog een mooi flesje tegengekomen en bij nader onderzoek via internet bleek dit uit Denemarken te komen. Gemaakt tussen 1900 en 1920.

 


Op onze reguliere duikavond heeft Nolo de baas van de duikschool een geschenk van de DDC gekregen, dit vanwege het feit dat wij steeds gebruik mogen maken van de faciliteiten van de duikschool. Op zaterdag de 29e Juli hebben een mooie duik gemaakt vanaf de parkeerplaats Marichi, het water was zeer helder en daardoor hebben een stuk op 10 zeer grote Tarpons gezien bij de ingang van de havenmond, de boden is bezaaid met allerlei junk, maar toch heb ik nog een mooi medicijn flesje gevonden uit omstreeks 1850. Ik denk dat als je echt gericht gaat zoeken dat je op die plaats best wel wat meer interessante kunt vinden. Het was tevens de laatste duik van Tony Maes, die ons na 3 jaar gaat verlaten om weer dienst te doen in Nederland, we hebben namens de club een mooi afscheidscadeau gegeven.

  

 


Zaterdag 22 Juli hebben we met een aantal leden van de club gedoken op de USS ERIE PG-50, welke op 12 November 1942 is getorpedeerd door een Duitse U-Boot, de U-163, er is toch nog wat leuks opgedoken , Zie Vondsten,zoals wat lepeltjes, messen, kommetje en koperen plaat afkomstig van het indertijd aanwezige vliegtuig. Ik heb wat info opgezocht op het internet over de ERIE, en u kunt dat bekijken op:http://usseriepg50.org/erie_main_001000.html

               


Het was eindelijk weer eens tijd om een duiksafari te doen en ja hoor, afgelopen zaterdag zijn we met ongeveer 15 man/vrouw naar Playa largu gegaan, het was een hele mooie duik, nog een grote rog gezien en het was heerlijk weer. Na de duik was er natuurlijk en zoals gebruikelijk weer een heerlijke hap, onze Sahib en de vrouw van Joris hadden respectievelijk Bami en Salade gemaakt,  het was al met al zeer gezellig en uiteraard weer voor hertaling vatbaar. Dank aan iedereen die zijn of haar steentje heeft bijgedragen voor het slagen en organiseren van deze duikdag.


Ja ik ben maar weer eens in de pen geklommen om weer eens wat op de site te zetten, het is nog zeer rustig geweest in de eerste maand van het 2006, wel een aantal nieuwe leden die ik bij deze van harte welkom heet bij de club. We moeten maar weer eens vlug een Safari gaan uitzetten want anders sukkelt  iedereen in slaap en bestaat de DDC  uit duikers die nooit meer duiktrips gaat maken. Dus u zult hier meer over horen.


Afgelopen zaterdag de 10e December hebben we met de DDC een schitterende safari gemaakt naar Oostpunt, alleen de route naar de duikplek was al een avontuur op zich, de zee op de noordkant was zeer ruw, golfhoogte 3meter, dus al rijdende dacht ik, nou dat kan nog wat worden, maar op de plek waar wij gingen duiken lag goed in de luwte en er kon prima te water worden gegaan, wat een mooie duikstek, grote barracuda's , lobster, murene en schitterend koraal. Iedereen was onder de indruk van het mooie onderwater leven. Na de duik hebben een geweldige BBQ gehad, met lekkere sapjes. Een woord van dank aan Willy Maal voor het openstellen van zijn terrein, Willy thanks namens de DDC. Hieronder wat foto,s van de deelnemers. Op de onderwaterpagina staan de rest van de foto's.

 


Zaterdag 3 sept, hebben we de PECH-duiker van 2005 gehouden, de persoon voor wie de oorkonde was gemaakt schitterde van afwezigheid, de reden moet worden gezocht in het feit dat hij de avond ervoor waarschijnlijk te zwaar had getafeld???. DE duik was bij LEIHOEK, de zee aldaar was niet te ruw zodat we er goed te water konden gaan. Prachtig en veel zwart koraal een school barracuda's en nog veel meer onderwater moois. Na de duik een heerlijke BBQ door toedoen van TED en de sapjes door Dolf.

 


Afgelopen zondag hebben we gedoken bij de ingang van de Annabaai, we hoopte de bekende Tarpons tegen te komen, maar helaas die hadden een snipperdag opgenomen en lieten zich niet zien, wel erg mooi om nabij de Megapier en ingang van de haven te duiken. Hieronder een paar fotos genomen door Krik.

 


Wij van de DDC hebben tijdelijk afscheid genomen van Leon, hij gaat studeren in de US en we hebben een gezamelijke duik gemaakt met een BBQ, Leon heeft van Nico een aandenken gekregen die gemaakt is door Suus Krediet.

  

 


Zaterdag de 9e Juli hebben we een laatste Safari gehouden voor Ton de Wit en Boske Henkes, na drie jaar bij de DDC te hebben gedoken zijn ze respectievelijk overgeplaatst en met FLO gegaan, het was een geweldige dag met een mooie duik bij Landhuis San Juan met name Playa Largu, gevolgd door een heerlijke BBQ, waarin Ted, Annelies en Henk het weer prima regelde. Een ieder die zijn steentje heeft bijgedragen om van deze dag weer een onvergetelijke te maken .....bij deze bedankt.


Het Jaar 2004 is weer verleden, laten we hopen dat het Jaar 2005 in het teken mag staan van veel duikplezier, ik wens een ieder het allerbeste en mocht u op vakantie komen naar Curaçao dan bent u van harte welkom bij ons.


Om uw webpagina up to date te houden moet u regelmatig, in de Browserbalk, ( Vernieuwen of F5 ) indrukken, zodat uw huidige pagina wordt vervangen door de laatste update. 

 TOP

 [Start] [Clubhuis] [Gastenboek] [Mail] [Nieuws]

Copyright © 2004 Loet van Sermondt. Alle rechten voorbehouden.
Laatst bijgewerkt: 15 Jun 2010 13:35:24 -0700 .